«تحریم» اگر کمر شکن نیست تأثیرگذارِ مرد و زن نیست پس این همه فقر و فاقه از چیست؟ ادعیّه ی بی افاقه از چیست؟ هر جا که نظر کنی گرانی آورده هجوم ناگهانی با بخت سیاه اسیر حقر است این قوم که زیر خطِّ فقر است یارب! نظر عنایتی کن از مردم ما حمایتی کن بفرست به ما چو قوم موسی با طرح به‌روز «منّ و سلوی» منّ است اگر چه صمغ و شیره حکمآ به گرسنگی است چیره سلوی عسل است اگر که یا گوشت ما را نشود دمی فراموشت! از مطبخ خود به باغ رضوان ما را که شدیم بر تو مهمان در ظرف بلور یا

اگر رفتن به راه راست است از راه کج بهتر طواف کعبه ی دلهاست از رفتن به حج بهتر فقیری چون مراوقتی به جردن،کاخ مسکن نیست برای زندگانی خانه ای در سنگلج بهتر به عکس مردم راحت طلب آید کنار ای دل خود آزاری چو من با شدّت بعد از فرج بهتر برای جنگجوی کور دل بهر فرار از جنگ بهانه کردن «لیس علی الاعمی حرج» بهتر اگر زاهد ابا از خوردن می کرد حرفی نیست برای شخص او نوشیدن دوغ ارج بهتر به استخر فرح مرگ مفاجا گر کمین کرده به زعم من شنا در سدّ لتیان یا کرج بهتر اگر داری یکی